Categorieën
Leven

Thuishaven

Ik mijmer wel eens waar ‘thuis’ is voor mij. Voor veel mensen is het de plek waar ze al hun hele leven wonen en waar ze iedereen kennen of juist de plek waar ze zich voorgoed hebben gesetteld na hun studententijd om een nieuw volwassen leven te beginnen. Voor mij is thuis op meerdere plekken te vinden en soms nergens, afhankelijk van hoe goed ik in m’n vel zit.

Thuis is mijn appartement in Utrecht waar ik neerplof na een lange werkweek om tot rust te komen samen met Niels, de binnenstad met haar mooie grachten waar ik langsfiets na een middag op het terras met een vriendin, de yogastudio met mijn favoriete docente die me enthousiast begroet met een ‘good to finally see you again, Linda’ en mijn vaste hardlooprondje langs de Vecht. Ik ben opgegroeid in Limburg, vertrok op mijn 18e naar Tilburg om daar te studeren en daarna heb ik een paar jaar in Den Bosch gewoond. Op al die plekken voelde ik me thuis, net als in Utrecht.

Maar soms voelt het hier juist helemaal niet als thuis. Als ik zin heb om spontaan langs te gaan bij mam voor een kopje koffie en besef dat ik dan eerst 2 uur moet rijden en als ik me weer eens ‘the odd one out’ voel als Limburger met mijn boterzachte G, bourgondische insteek en beleefdheid die hier in de Randstad vaak wordt gezien als niet direct genoeg zijn. Als ik me op slechte dagen door een drukke stad moet worstelen met een overprikkeld hoofd of als ik groepjes vrienden zie die al sinds hun schooltijd omgaan met elkaar en elkaar nog steeds iedere week zien voel ik me ook niet op m’n plaats.

Aan de andere kant voelt Limburg ook niet meer helemaal als thuis. Daarvoor ben ik al te lang weg denk ik. Ik ben het leven daar, ver weg van de rest van Nederland, een beetje ontgroeid. Als een jas die te klein is geworden. Zou het lukken om me weer in die jas te proppen? En zit dat dan lekker als ik er eenmaal aan gewend ben? Ik weet niet zo goed wat uiteindelijk mijn echte thuishaven zal worden. Gelukkig heb ik nog genoeg tijd om een beetje rond te zweven en me overal en nergens thuis te voelen.