Categorieën
Denken

Alles is goed

Mijn hele leven doe ik al teveel dingen. Ik wil alles proberen, alles zien, alles weten en overal ‘ja’ op zeggen. Ergens is dat enthousiasme een voordeel, maar het is ook knap lastig als je je rust hard nodig hebt. Zeker als je alles ook nog eens goed wilt doen voor iedereen en de neiging hebt om alle zorgen van de wereld op je rug te nemen. Eindeloos rennen en daarna instorten als ik mijn grenzen weer eens ver voorbij ben lijkt mijn vaste patroon te zijn dat ik nauwelijks kan doorbreken. Dat resulteerde afgelopen zomer in eventjes helemaal niets meer kunnen. Van simpele dingen als boodschappen doen kreeg ik al paniek in mijn hoofd. Gelukkig duurde die periode maar kort en kon ik na twee weken rust alweer beetje bij beetje op gaan bouwen, maar het blijft een proces van vallen en opstaan terwijl ik langzaamaan leer wat goed voor me is. Althans dat hoop ik te leren.

Het is vaak op z’n zachts gezegd niet echt rustig in mijn hoofd. Ik ben perfectionistisch, ik wil er voor iedereen zijn ten koste van mezelf, ik wil dat iedereen me aardig vindt en ik wil ook nog eens goed zijn in allerlei dingen, van m’n werk tot aan sport. Ik weet dat mijn eisen te hoog zijn en dat ik de boel wat vaker gewoon de boel moet laten. Niet alles hoeft perfect en het maakt helemaal niks uit als niet iedereen je mag, maar wat is dat lastig om in dat eigenwijze hoofd van mij te krijgen. Ergens zit er altijd die gedachte dat het toch niet goed genoeg is. Dat ik niet goed genoeg ben. Dat ik meer mijn best moet doen. Lang was ik me maar vaag bewust van dit soort malende gedachtes in mijn hoofd die niet kloppen. Of misschien was ik me er wel bewust van maar nam ik het aan als de waarheid. Als je zulke giftige gedachten gelooft dan ga je ernaar handelen. Dan ga je constant teveel geven aan alles en iedereen terwijl je er maar weinig voor terug krijgt. Dan ga je harder en harder werken om jezelf ervan te overtuigen dat je wél goed genoeg bent. Totdat je opeens helemaal opgebrand bent zoals dat bij mij gebeurde na jarenlang teveel geven.

Het laatste jaar ben ik hard aan het werken eraan om vaker te kiezen wat goed is voor mij. Een paar vriendschappen sneuvelden daardoor helaas en dat doet pijn, maar misschien is het beter zo. Hetzelfde geldt voor mijn vorige relatie. We hebben het jarenlang heel fijn gehad samen, maar er veranderden dingen en ik was niet meer gelukkig met hem. Dat is moeilijk, maar het is oké. Zulke dingen gebeuren. Ook daar krijg ik steeds meer vrede mee. Verder is het een kwestie van veel rust nemen zodat er ruimte is voor negatieve gevoelens. En ruimte om de innerlijke strijd te voeren om van die gevoelens af te komen. Het is geen makkelijk of snel proces maar ik heb zo’n gevoel dat ik op deze manier gelukkiger dan ooit word. En soms bij vlagen al ben zelfs. Wat mijn hoofd ook zegt, ik ben wél goed genoeg. Ik doe alles helemaal prima. Alles is goed.

Categorieën
Leven

De eerste zonnestralen

Ik weet niet waarom maar opeens begon het weer te kriebelen. Zin om hier te schrijven. Het is meer dan een jaar geleden dat ik hier voor het laatst iets neerzette en in de tussentijd is er zoveel veranderd. Zoveel chaos, twijfels en gedoe, maar ondertussen kan ik de eerste zonnestralen gelukkig weer zien na stormen die nooit meer over leken te trekken. Nog een beetje voorzichtig maar wel hoopvol loop ik rond, neem ik de schade op en begin ik langzaam met opnieuw opbouwen.

Het liefste zou ik helemaal niet meer terugkijken, maar alleen maar vooruit naar dit nieuwe jaar waar ik zoveel hoop voor heb. Toch is het soms goed om nog even stil te staan bij alles wat er veranderd is. De afgelopen jaren schreef ik tussen de regels door al vaker over periodes dat ik niet lekker in mijn vel zat. Vaak was ik uitgeput door mijn werk waar ik mijn plek maar niet kon vinden en alle dingen die ik moest van mezelf en waar ik mezelf constant in vond falen. Verder vond ik het ontzettend moeilijk om om te gaan met negatieve gevoelens in plaats van het te negeren en weg te stoppen. Ik had verandering nodig kortom, maar waar begin je?

Die veranderingen kwamen vanzelf toen ik uit het niets werd ontslagen aan het begin van 2019. Ik kan me nog precies herinneren hoe de directeur me zijn kantoor binnenriep en ik totaal niet in de gaten had wat er aan de hand was. Een paar maanden daarvoor had ik een vast contract gekregen en ik had er nooit bij stilgestaan dat mijn baan zomaar wegbezuinigd kon worden. In een waas hoorde ik alles aan, pakte ik mijn spullen, nam ik afscheid van mijn collega’s en ging ik naar huis. Het besef en de tranen kwamen een tijdje daarna pas toen ik door de ijskoude regen naar huis fietste. Opeens was ik werkloos. Natuurlijk is het geen ramp om nieuw werk te zoeken als je jong bent en al wat ervaring hebt, maar het is een enorme klap als je uit het niks aan de kant wordt gezet en alle zekerheid bij je wordt weggehaald. Ik heb dan ook echt wel wat tijd nodig gehad om mezelf te herpakken en niet alleen maar huilend in bed te willen liggen. Het goede nieuws: binnen 2 maanden vond ik gelukkig een fijne nieuwe baan waar ik nu nog steeds met veel plezier werk.

In de weken dat ik zonder werk thuiszat dacht ik niet alleen na over wat voor werk ik wilde, maar ook over de rest van mijn leven. Toen begon het al een beetje te dagen dat het niet meer zo lekker liep met mijn vriend als dat ik mezelf en de buitenwereld graag voorhield. Achteraf gezien is het echt bizar hoelang ik mezelf voor de gek heb gehouden dat alles goed was, al wist ik diep van binnen dat dat niet zo was. We waren uit elkaar gegroeid, praatten eigenlijk nooit meer écht met elkaar en ik had het gevoel dat ik steeds meer van mezelf wegstopte en kwijtraakte in de laatste jaren dat we samen waren. Ook kon ik niet meer ontkennen dat ik een goeie vriend wel heel erg leuk was gaan vinden binnen een paar maanden. Bij hem lukte het op een of andere manier om te praten over álles waar ik mee zat. Dat gebeurt niet zomaar als alles goed zit in je relatie. Ik heb veel gepraat en geprobeerd met mijn vriend om het nog te redden, maar daar was het voor mijn idee al veel te laat voor. Het was de moeilijkste keuze die ik ooit gemaakt heb maar 8 maanden later kan ik tevreden zeggen dat het de goede keuze was voor ons allebei om onze relatie te verbreken en onze eigen weg te gaan.

Het advies als je een lange relatie verbreekt is vooral tijd voor jezelf nemen. Opnieuw ontdekken wie je eigenlijk bent zonder relatie. Ik trok me daar helemaal niks van aan en ging, eigenwijs als ik ben, mijn hart achterna. Je bent verliefd en je moet wat, zegmaar. Gelukkig kon ik alsnog veel tijd nemen om dingen te verwerken, verdrietig te zijn en eindeloos te praten over alles. Vooral in de lente- en zomermaanden had ik het heel zwaar maar ik ben er niet van weggerend en ben de strijd aangegaan met al mijn donkere gedachten met veel steun van mijn nieuwe liefde, lieve vrienden en familie. Nu heb ik eindelijk het gevoel dat dat zijn vruchten heeft afgeworpen en dat we er samen sterker door zijn geworden, hoe cliché dat ook mag klinken. Ik weet nu bijvoorbeeld precies wat ik niet meer wil in een relatie en ik durf dat eindelijk ook aan te geven. Uiteindelijk was het allemaal precies wat ik nodig had denk ik om uit te komen waar ik nu ben. Dus laat dat zonnetje maar schijnen in mijn leven!

Categorieën
Leven

De 18 beste dingen van 2018

Laten we maar meteen beginnen met een cliché: wat is dit jaar omgevlogen, zeg. Je hoort vaak dat de tijd steeds sneller lijkt te gaan naarmate je ouder wordt en daar ben ik het helemaal mee eens. Van het regelmatig bloggen is dit jaar wederom weinig terechtgekomen, surprise surprise. Dat zet ik vandaag recht met de beste momenten van 2018. Tijd voor #18of2018. Vorig jaar deelde ik mijn #17of2017 naar voorbeeld van Marlou via Twitter, maar ik doe nog maar heel weinig met mijn Twitter-account. Vandaar dat ik ga voor een ouderwets blogje. Let’s get going!

1. Verhuizen naar een nieuw appartement
Ik schreef eerder al een blogje over de verhuizing van mijn vriend Filip en mij naar een groter en mooier appartement. Nog steeds in ons geliefde Den Bosch, maar dan net iets verder weg van het centrum. Ruim een half jaar later zijn we nog steeds dolgelukkig met alle ruimte die we erbij hebben gekregen, het balkon, de vaatwasser en eigenlijk alles in ons fijne huisje.

2. Vakantie naar New York
Ook hier schreef ik eerder al een blog over. Filip en ik aten ons vooral een weg door New York heen met burgers, donuts, chocolate chip cookies en nog veel meer. Heerlijk! Verder zagen we natuurlijk alle mooie plekken van deze stad zoals het uitzicht vanaf Top of the Rock, Central Park, Brooklyn en nog veel meer. Het was een onvergetelijke week!

Afbeelding kan het volgende bevatten: lucht en buiten

Categorieën
Leven

Teken van leven vanaf een nieuw plekje

Ja, hoi.. daar ben ik weer! Het was alweer een tijdje geleden dat ik hier iets van me liet horen, dus het begon toch weer te kriebelen. Ik heb deze keer heel fijn nieuws. Ik ben namelijk verhuisd naar een prachtig nieuw appartement. Nog steeds samen met m’n vriend, nog steeds in Den Bosch maar dan net iets buiten het centrum, nog steeds een huurappartement. In dat opzicht is er dus niet zoveel veranderd maar het is hier wel veel groter, mooier en zelfs een klein beetje goedkoper. Genoeg redenen om te verhuizen wat mij betreft.

Nieuw appartement

Van een loft naar een appartement
Nu zit ik dus helemaal in m’n nopjes achter mijn nieuwe bureau te tikken in een appartement waarvan ik nog steeds niet helemaal kan geloven dat het van ons is. Mijn leven is zo verdomde fijn op het moment. Het fijnste aan dit nieuwe huisje vind ik dat we verschillende kamers hebben. Dat klinkt misschien vanzelfsprekend, maar hiervoor woonden we in een loft in het centrum van Den Bosch. Eigenlijk kunnen we het beter een overpriced studio noemen met een fancy naampje.

Twee jaar geleden was dat het beste wat we konden krijgen en we hebben er ook met veel plezier gewoond, maar op een gegeven moment wordt het toch vervelend als je geen aparte slaapkamer hebt. Zeker omdat mijn vriend onregelmatige diensten heeft, waardoor hij soms ’s nachts werkt en overdag slaapt. Probeer je vriend maar eens een hele middag niet wakker te maken als je zo’n bulldozer bent als ik en constant dingen laat vallen. Het is dan ook echt genieten dat we nu meerdere kamers hebben en verder ben ik ook heel erg blij met het balkon, de ruime berging, de superdeluxe badkamer en de vaatwasser.

Verhuizen tijdens een hittegolf
Het verhuizen zelf was nog wel een dingetje als je je bedenkt hoe warm het is geweest de afgelopen weken. Het was echt zweten geblazen tijdens het leggen van de laminaatvloer en het verhuizen zelf was al helemaal ellende. Ik geloof dat ik tijdens een stevige sportsessie minder zweet dan in het weekend dat we al onze meubels en spullen oververhuisden. Gelukkig was het het allemaal waard achteraf gezien, al kunnen we even geen Ikea of bouwmarkt meer zien.

Met hulp van mijn lieve schoonouders en ouders lukte het om ons appartement in twee weekenden helemaal bewoonbaar te maken. Sindsdien zijn we vooral aan het wennen aan het wonen hier en het bevalt echt ontzettend goed. Er missen nog wat kleine dingen zoals gordijnen in de woonkamer, wat lampen en plantjes maar dat komt allemaal nog wel. Ik geloof dat we nu in ieder geval ons ultieme plekje hebben gevonden waar we wat langer willen blijven wonen. Vier keer verhuizen in ruim zeven jaar vind ik ook wel genoeg voor eventjes. Als alles binnenkort echt af is deel ik misschien wel wat foto’s, maar voor nu wilde ik gewoon eindelijk het bloggen weer eens een beetje oppakken. Mission accomplished!

 

Categorieën
Reizen

Snapshots van New York

Het is al meer dan twee maanden geleden dat ik een trip naar New York maakte samen met mijn vriend. Toen ik terugkwam van die vakantie was het een gekkenboel op mijn werk en daarnaast had ik ook nog allerlei leuke dingen gepland staan in mijn vrije tijd. Allemaal helemaal prima natuurlijk, maar dat zorgde er voor de zoveelste keer voor dat ik wekenlang niet aan schrijven voor mijn blog ben toegekomen. Ik had er natuurlijk voor kunnen kiezen om dan maar niks meer te delen over New York, maar ik vind het toch wel leuk om alsnog wat foto’s te laten zien. We hebben namelijk een fantastische tijd gehad in deze indrukwekkende, drukke, onvoorstelbaar grote en verrassende stad.

Categorieën
Leven

Bijkletsen over mijn leven

De afgelopen weken heb ik het nogal druk gehad. Ik heb ontzettend veel leuke dingen gedaan, maar ook veel en hard gewerkt. Dat maakt natuurlijk helemaal niets uit voor een keertje, maar gelukkig heb ik nu een weekje vrij om eventjes bij te komen. Vanmiddag stap ik samen met mijn vriend het vliegtuig in naar New York om daar een week vakantie te vieren. Ik heb er zo ontzettend veel zin in, maar zover is het nog niet. Eerst schrijf ik nog even deze update, want wat moet je anders als je koffers al gepakt zijn en je opeens tijd over hebt..

Op naar New York
Het oorspronkelijk plan was om zo lang mogelijk uit te slapen. We hebben namelijk een lange dag voor de boeg voordat we in ons hotel in New York aankomen. Mijn vriend ligt dan ook nog lekker te slapen, maar mijn biologische klok gooide om half 9 roet in het eten. Ik heb vannacht aan een stuk door gedroomd over treinen die niet meer reden, mijn vlucht missen en dat soort ellende. Het blijft toch gek hoe je onbewust stresst over een vliegreis. Het vliegen zelf vind ik geen enkel probleem, maar alle gedoe eromheen vind ik niet fijn. Achja, het hoort erbij.

Workworkwork
Genoeg gepraat over vliegtuigen. Eventjes terug naar mijn dagelijkse leven. Zoals jullie misschien wel weten werk ik als redacteur bij een website voor fietsers en wandelaars. We houden ons al lang bezig met het maken van papieren magazines, maar binnenkort komt daar ons eerste digitale magazine bij. Alle artikelen daarvoor moesten in sneltreinvaart gemaakt worden, dus ik ben heerlijk veel op pad geweest naar onder andere de Haringvlietsluizen en de Biesbosch (bevers spotten met een natuurgids, zo leuk!) voor reportages. Verder organiseren we jaarlijks een fietsevent en de fietsroute daarvoor moest getest worden. Ik heb dus ook een hele dag gefietst en leuke plekjes ontdekt in de Achterhoek samen met een collega en een medewerker van een plaatselijk toerismebureau. Mijn werk bestaat normaal gesproken voor het grootste gedeelte uit achter mijn computer zitten en schrijven, dus al die activiteit was wel even lekker voor de afwisseling. Verder heb ik vorige week als een razende gewerkt om alle deadlines voor het digitale magazine te halen. Dat is gelukkig allemaal gelukt, dus ik kan met een gerust hart op vakantie.

Concerten en ander vertier
Ik geef veel te veel van mijn zuurverdiende centjes uit aan concerten, maar ik word nou eenmaal zo gelukkig van goede artiesten live bewonderen. In februari zag ik een van mijn favoriete bandjes Belle & Sebastian in het prachtige Carré in Amsterdam. Ik ben gek op dit soort kleinschalige concerten waarbij de bandleden dingen kunnen vragen aan het publiek en dan ook nog het antwoord verstaan. Verder ging ik onder andere naar Editors in het Ziggodome en Netsky in de 013, maar die konden het niet halen bij Belle & Sebastian. Buiten de concerten om kwamen mijn ouders, broer en schoonouders gezellig een dagje naar Den Bosch met Pasen. Ook hielden we spelletjesavonden met vrienden en zag ik bijna al mijn lieve vriendinnen tijdens etentjes, middagjes op het terras en dat soort dingen. Ik hoop dat de rest van het jaar ook zo’n feest wordt.

Bijna weer fit
Mijn vorige post ging erover dat ik een motivatiedipje had op het gebied van sport, maar daar ben ik ondertussen vanaf. Ik heb nauwelijks nog last van rugpijn en met hardlopen ben ik weer bijna terug op mijn oude niveau. Een beetje mooi weer kan zo’n verschil maken voor je motivatie. Alleen de spierversterkende oefeningen heb ik nog niet echt opgepakt. Dat wordt een projectje voor na New York denk ik. Toen ik nog studeerde sportte ik veel meer dan nu en toen was ik echt sterk. Ik zou het fijn vinden om dat een beetje terug te krijgen. Ten eerste omdat het goed voelt, maar ook omdat je dan minder gevoelig bent voor blessures. Nu alleen nog wat tijd vrijmaken ervoor.

Zo, nou dat was mijn levensupdate weer. Misschien lukt het me vanaf nu om wat vaker te bloggen, zodat ik niet zo’n hele lap tekst in een keer hoef te schrijven. Een dikke high five voor jou in ieder geval als je dit hele stuk gelezen hebt. Ik zal snel weer terug zijn met waarschijnlijk super enthousiaste verhalen uit New York!

Categorieën
Sporten

Blessureleed en eindeloos bankhangen

Ik omschrijf mezelf graag als hardloopfreak en ik verkondig regelmatig tegen sporthaters dat ze niet weten was ze missen. Misschien moet ik daar maar eens een beetje mee gaan dimmen, want de laatste tijd komt er van dat gesport van mij niet zoveel terecht. Blessures, de griep, verkoudheden die nooit meer over lijken te gaan en een gebrek aan motivatie zorgen ervoor dat ik vaker op de bank blijf hangen dan me lief is. Hopelijk gaat een beetje bloggen me helpen om daar iets aan te doen.

Slappe buikspieren
De laatste keer dat ik hier schreef over sport had ik net de halve marathon van Eindhoven gelopen. Op dat moment kon ik redelijk pijnloos lopen na heel veel bezoekjes aan de fysiotherapeut en oefeningen om mijn rugpijn te verhelpen. Mijn fysio ontdekte dat ik rugpijn kreeg doordat bepaalde delen van mijn buikspieren niet sterk genoeg zijn en doordat ik een holle rug heb. Een paar weken na de halve marathon was ik helemaal pijnvrij door alle behandelingen en dat bleef ook meer dan een half jaar zo. Ik liep destijds gemiddeld 3 keer per week zo’n 5 tot 10 kilometer zonder moeite. Helaas kwam de pijn uiteindelijk toch weer terug. Hup, terug naar de fysio voor wat behandelingen en weer aan de oefeningen en toen ging het al snel beter. Nu heb ik nog steeds af en toe last van mijn rug. Ik weet welke oefeningen ik wekelijks moet doen om hier geen last van te hebben en toch doe ik ze meer niet dan wel. Ik weet dat dat super stom van me is, maar volgens mijn fysio gaat het bij bijna iedereen zo. Op naar poging duizend om wel mijn oefeningen te doen, pff.

Hoe gaat het hardlopen nu dan?
Ehh.. tja, ik loop bijna iedere week wel en daar is alles mee gezegd. Mijn motivatie beleefde een historisch dieptepunt de afgelopen wintermaanden met al dat grijze en koude weer. Het kleine beetje conditie dat ik nog had is als sneeuw voor de zon verdwenen door een weekje griep eind februari. Op dit moment probeer ik weer een beetje op te bouwen naar mijn oude niveau. Terug naar de 5 km binnen een half uur en terug naar iets langere afstanden. Nu gaat dat vooral gepaard met spierpijn op alle mogelijke plekken en heel veel geklaag en gescheld tegen mijn vriend als hij het aandurft om met me mee te gaan lopen. Ik geloof dat ik niet zo’n leuke looppartner ben nu, ahem. Het is een kwestie van doorzetten, want gelukkig bouw je conditie heel snel op. Mijn laatste rondje ging zelfs best lekker. Nog een paar weekjes en dan heb ik m’n mojo volgens mij wel weer terug. Ik ga de komende tijd aan de slag met spierversterkende oefeningen en minstens 2 keer per week hardlopen. Beloofd!

Verder nog iets?
Ja, ik heb nog wel iets leuks te vertellen! Ik ga namelijk al bijna een jaar naar de yogalessen bij een hele leuke yogastudio aan de rand van Den Bosch. Gemiddeld volg ik zo’n 2 keer per week een lesje en dat doet echt wonderen voor mijn spieren (en ook voor de drukte in mijn hoofd trouwens). Mijn hamstrings zijn nog steeds even stijf en van heupopeners krijg ik nog steeds standaard kramp, maar voor de rest ga ik lekker vooruit. Ik kan ondertussen de crowpose zonder face forward op de grond te belanden en ik krijg regelmatig complimetjes van de lerares over mijn boogje bij de brug. Ja, ik ben dus zo’n sukkel geworden die daar blij van wordt. Yoga blijft dus nog wel even deel van mijn sportregime. Zo, nu zijn jullie weer helemaal op de hoogte. Op social media lijkt het alsof iedereen iedere dag fluitend uit bed springt om te gaan sporten. Juist daarom vind ik het belangrijk om ook eens te schrijven over de weken waarin het niet zo gemakkelijk gaat. Geloof me, dat heeft iedereen wel eens. Het is niet erg om daar af en toe aan toe te geven en schaamteloos te luieren. Je kunt nu eenmaal niet iedere week pieken.

Categorieën
Leven

Favorieten van januari

Ik weet niet hoe het precies komt, maar de maand januari lijkt altijd eindeloos te duren. Nu heb ik het geluk dat ik jarig ben in januari en verder had ik nog wat leuke dingen gepland hier en daar om de weken zo blij mogelijk door te komen. Dat is redelijk gelukt, maar ook ik had het zwaar met het grijze weer en het gebrek aan zon. Laten we zeggen dat de bank, vrachtladingen chocolade en de tv wel erg aantrekkelijk waren vorige maand. Maar ik heb gelukkig alsnog een rijtje favorieten kunnen verzamelen in januari.

Serie: The Good Doctor

Aan het einde van de maand keek ik de eerste aflevering van The Good Doctor op tv. Ik kijk nauwelijks nog programma’s live op tv, maar voor een goede serie maak ik graag een uitzondering. Tot nu toe zijn er twee afleveringen uitgezonden en die bevielen me erg goed. De serie draait om Shaun Murphy, een beginnende arts met autisme. Ik heb natuurlijk nog nauwelijks iets gezien van de serie, maar ik heb het idee dat dit geen standaard soapy ziekenhuisserie is. De serie is in ieder geval heel goed beoordeeld overal en dat zegt natuurlijk wel wat. Ik ben benieuwd hoe dit verhaal zich verder gaat ontwikkelen. The Good Doctor wordt op maandag om 21.30 uitgezonden op RTL 4, mocht je het ook willen kijken.

Film: the Greatest Showman

Musicals zijn echt zoiets wat je fantastisch vindt of juist verschrikkelijk. Ik liet mijn vriend maar thuis toen ik naar de film The Greatest Showman ging in de bioscoop, want hij behoort tot de musical-haters. Ikzelf heb me gelukkig wel kostelijk vermaakt. Catchy liedjes, een mooi verhaal met lekker veel drama, leuke dansjes, spektakel, het zit er allemaal in. In m’n eentje naar deze film gaan beviel me ook goed. Dan kan ik tenminste ongestoord een traantje wegpinken bij alle sentimentele stukjes. Wees gewaarschuwd als je naar deze film gaat, want de liedjes blijven dagenlang in je hoofd rondspoken.

De Lion King musical

Mam en ik

We blijven nog even in de musical sferen. Ik ging namelijk samen met mijn moeder naar de Lion King. Wat is het toch heerlijk om neer te ploffen in een theater en je mee te laten nemen naar een andere wereld. Het decor is echt prachtig gemaakt en alle dieren zijn ook heel bijzonder neergezet in deze voorstelling. Ik was vooral onder de indruk van de giraffes en Zazou vond ik ook erg leuk met zijn flauwe grapjes. We hebben kortom ontzettend genoten en voor we het wisten zat de show er alweer op. Zo’n vrolijke musical is een prima remedie tegen de winterblues ;)

Chocolademuseum in Keulen

Chocolademuseum

Aan het begin van de maand was ik jarig. Ik vind het altijd leuk om een dagje eropuit te gaan dan en daarom ging ik samen met mijn vriend naar het chocolademuseum van Lindt in Keulen. Lindt is mijn lievelingschocolade, dus je snapt dat dit de hemel op aarde was voor me. In het museum kun je het hele proces van chocolade maken bekijken en verder leer je meer over de geschiedenis van Lindt en andere chocolademerken. Hierboven zie je de chocoladefontein van het museum. Hier dopen ze een wafeltje in en die mag je dan opeten. Je hoort het, als chocoladeliefhebber moet je hier echt eens heen!

Kindred Spirits laarzen

Als laatste een echt winters favorietje: mijn prachtige Kiboots. Het zijn niet bepaald de goedkoopste laarzen ooit, maar ik vond dat ik wel eens mocht investeren in een paar laarzen waar mijn hart sneller van gaat kloppen. Diep van binnen ben ik een beetje een hippie die gek is op allerlei printjes en kleurtjes. Daar sluiten deze laarzen perfect bij aan. Verder lopen ze heerlijk en ze zijn gemaakt van plantenleer. Wel zo fijn als je liever geen echt leer draagt. Volgens mij worden deze schoenen alleen maar mooier als ik ze vaker draag. Ik hoop er dan ook nog heel lang op rond te huppelen!

Categorieën
Denken

Vrije tijd is onbetaalbaar

Ik heb al heel vaak geschreven en gezegd dat ik meer rust zou gaan nemen. Niet meer als een werveldwind door het leven gaan en niet meer uiteindelijk met een overvol hoofd en uitgeput lichaam op de bank eindigen. Iets zeggen en iets daadwerkelijk doen bleken daarbij steeds weer twee verschillende dingen te zijn in mijn geval. Voor ik het wist stond de volgende volgepropte dag alweer op de planning. Om eindelijk echt eens wat rust te creeëren voor mezelf werk ik daarom sinds begin dit jaar 36 uur in plaats van 40 uur per week. Die paar uurtjes lijken misschien niets te veranderen, maar voor mij maakt het een wereld van verschil.

Ik heb ervoor gekozen om een keer in de twee weken een vrije dag te nemen op vrijdag van mijn extra vrije uurtjes. Eergisteren had ik mijn tweede vrije vrijdag van dit jaar en ik moet zeggen dat het weekend nu eindeloos lijkt te duren. Ik heb zelfs de rust gevonden om op zondagochtend blogjes van anderen te lezen en zelf een stukje te tikken. Normaal gesproken zou ik mezelf op dit moment in moeilijke houdingen friemelen bij een yogales, maar dat heb ik lekker vrijdagochtend al gedaan. Door die extra vrije dag heb ik dus wat meer speling om alle dingen die ik leuk vind om te doen te verdelen over de dagen. Ik ben hartstikke blij met die extra ademruimte en direct toen ik besloot om iets minder te werken voelde ik me enorm opgelucht. Volgens mij is dit kleine beetje extra vrije tijd precies wat ik nodig heb om in balans te blijven.

Misschien ben jij zo iemand die het onzin vindt om parttime te werken als je nog geen kinderen hebt of een andere ‘goede reden’ hebt om minder te werken. Dat begrijp ik goed, want zelf was ik ook zo. Een lieve vriendin van me, die het leven zo nu en dan veel beter lijkt te begrijpen dan ik, vroeg me regelmatig of mijn leven niet te druk was met al dat werken, mijn duizend hobby’s en mijn eeuwige perfectionisme. Dat wuifde ik vervolgens lachend weg met een ‘Daar wen je vanzelf aan’. Er zijn genoeg mensen die veel harder en meer werken dan ik, dus wat stelde die zogenaamde ‘drukte’ van mij nou eigenlijk helemaal voor. Dat dacht ik dan, maar eigenlijk had die vriendin het bij het juiste eind. Het lijkt vaak alsof er een beetje een taboe heerst op vrije tijd voor jezelf nemen, want stel je voor dat het lijkt alsof je niet 24/7 je dromen aan het najagen bent. Ik liet me meer beïnvloeden door dat soort onrealistische denkbeelden dan ik zelf doorhad.

Nu lukt het me gelukkig om me daar niet meer zoveel van aan te trekken. Het gaat er niet om hoeveel uur je werkt. Het gaat erom of dat goed voelt voor jou. Ik genoot niet meer ultiem van leuke dingen, omdat ik in mijn hoofd vaak alweer bezig was met het volgende puntje op mijn to do-list dat afgevinkt moest worden. Minder werken lost dat voor een deel op en verder probeer ik iets vaker nee te zeggen tegen dingen en voor mijn eigen rust te kiezen. Verder merkte ik dat ik soms totaal inspiratieloos op mijn werk zat. Dan lukte het me alleen om mijn standaard riedeltje op papier te krijgen, maar een origineel idee was onvindbaar in die grijze massa van mij. Na een paar vrije dagen of vakantie barst ik juist van de ideeën, dus extra vrije tijd is in dat opzicht ook heel goed voor me.

Ik voel me kortom beter, minder gehaast, energieker én ik heb m’n creativiteit terug. Daarvoor vind ik het geen enkel probleem om een klein beetje salaris in te leveren. Voldoende vrije tijd is wat mij betreft onbetaalbaar. Gun jezelf dat ook en neem meer vrij als je dat graag wilt en kunt. Je bent het waard!

Categorieën
Leven

Een frisse start

Een nieuw jaar, een frisse start om het bloggen weer eens op te pakken. Dat was mijn gedachte dik drie weken geleden, maar sindsdien is er nog niet veel van gekomen. Het is al zo lang geleden dat ik hier iets schreef dat het zelfs een beetje onwennig voelt. Tijd om daar iets aan te doen. Ik heb er eventjes over gedacht om mijn blog volledig op te doeken, maar dat vond ik toch wel zonde. Bovendien kriebelt het zo nu en dan om weer eens lekker voor mezelf te schrijven hier. Voor werk ben ik iedere dag bezig met schrijven, maar dat is toch weer heel iets anders dan over je eigen belevenissen schrijven. Vandaar dat ik toch weer wat tijd in mijn blog ga steken daar waar het kan.

Ik heb de afgelopen maanden veel nagedacht en getwijfeld over alles dat los en vast zit. Misschien had ik zelfs wel een beetje last van zo’n quarterlife crisis waar bijna iedere afgestudeerde van mijn leeftijd last van lijkt te hebben. Heb je je leven eindelijk helemaal voor elkaar en dan ga je opeens twijfelen. Heel gek is dat. Gelukkig zijn al die twijfels nu verleden tijd en zit ik verdomd lekker in m’n vel. De conclusie van al dat nadenken was vooral dat ik een ontzettend leuk leven heb, maar dat het af en toe een tandje minder kan. Niet altijd maar rennen, vliegen, haasten. Zelfs leuke dingen gaan je opbreken als je je hele agenda ermee volgooit. Zeker als je een introvert bent die af en toe eventjes helemaal alleen moet zijn om op te laden. Vandaar dat ik het nu wat rustiger aan probeer te doen en dat betekent meteen dat ik tijd heb om weer eens een stukje te tikken op mijn oude vertrouwde blogje.

Mijn blog was trouwens ook zo’n onderwerp waar ik over heb nagedacht. Welke kant wil ik op met mijn blog? En over welke onderwerpen wil ik schrijven? Het is nooit mijn bedoeling geweest om maar zoveel mogelijk lezers te krijgen of bijvoorbeeld geld te verdienen met mijn blog. Ik hoef in principe dus ook nergens rekening mee te houden als ik hier schrijf. Het schrijven voor anderen en lezers trekken wil ik dan ook zoveel mogelijk loslaten vanaf nu.

Niet eindeloos nadenken over hoe ik dingen op moet schrijven of welke artikelen anderen willen lezen, maar gewoon alles op papier zetten zoals het in mijn hoofd zit. Ik probeer zoveel mogelijk schijt te hebben aan de perfectionistische kant van mij en dat mag ik op mijn blog nog wel wat meer doen. Verwacht dus vooral stukjes over dingen waar ik op dat moment veel over nadenk, maar ook verhalen over dingen die ik meemaak zoals vakanties. Verder zal ik natuurlijk ook schrijven over hardlopen, boeken, muziek en andere dingen waar ik blij van word. Ik weet nog niet hoeveel ik dit jaar ga schrijven hier, maar dat zul je vanzelf zien. Tot snel!