Oude liefde hervonden

Ik ga vliegend door het leven de laatste weken. Met de wind in m’n rug. Van lekker drukke werkweken naar etentjes en borrels, de hele nacht dansen met vriendinnen, een agenda vol concerten en festivals en af en toe een weekendje uitrusten bij mijn ouders in Limburg. Het kan allemaal weer en wat voelt dat heerlijk. Laatst stond ik voor het eerst weer bij een rockconcert na meer dan 2 jaar. Van My Chemical Romance. Kriebels net voordat de band opkwam, keihard meezingen met de hele zaal en enthousiast nabespreken met de vriendin die met me mee was. Pas op die avond zelf besefte ik hoe erg ik het gemist had. Alsof ik een fonkelend stukje vreugde terugvond dat ergens diep in mijn verstopt zat. En die blijheid bleef nog dagenlang hangen.

Zo ergens midden in de zoveelste lockdown dacht ik dat mijn liefde voor festivals en concerten misschien wel uitgedoofd was. Ik ga al vanaf mijn 13e naar Pinkpop en sindsdien hebben talloze rockfestivals en concerten de revue gepasseerd. Zo’n beetje al mijn lievelingsartiesten en bands heb ik al eens live gezien, vaak zelfs meerdere keren. Misschien was ik het langzaam wel ontgroeid, dacht ik. Bovendien ging ik naar een groot gedeelte van die festivals en concerten met de jongen die ondertussen alweer een aantal jaar mijn ex is. Zou het wel hetzelfde zijn zonder hem? Kon ik dat gedeelte van mijn leven niet beter gewoon achter me laten om mezelf teleurstellingen te besparen?

Vorig weekend stond ik op Best Kept Secret en daar ging het precies hetzelfde als bij het concert van My Chemical Romance. Beetje bandjes kijken, lekker eten, heel veel biertjes drinken, praten over alles en niets met vrienden. Meer heeft een mens niet nodig om gelukkig te zijn. Ofja, ik in ieder geval niet. De volgende dag begon ik spontaan alle line-ups van festivals te bekijken en te checken waar nog kaartjes voor te krijgen zijn, want ik wil méér. Mijn agenda staat trouwens ook alweer vol met concerten. Oude liefde roest niet, blijkt maar weer. Al die festivalkriebels zaten gewoon rustig te wachten in me tot de coronacrisis voorbij ging en ik ben er nog láng niet klaar mee!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *