Categorieën
Leven

Even bijpraten

Ik vond het wel weer eens tijd voor een beetje bijpraten op mijn blog. Dan kan ik over 10 jaar nog eens teruglezen hoe ik mijn tijd vulde met thuiszitten als alle herinneringen aan de coronacrisis ver weggestopt in mijn geheugen zitten. Wat duurt het allemaal lang, hè? Duimen maar dat de versoepelingen die voor volgende week gepland staan door kunnen gaan, zodat we weer voorzichtig vooruit kunnen.

Het leven is maar lastig op het moment vind ik. Aan de ene kant liggen de ziekenhuizen vol met patiënten die vechten voor hun leven en aan de andere kant worden mensen steeds onvoorzichtiger. Ik probeer me nog steeds zo goed mogelijk aan alle regels te houden, maar ik snap ook dat het voor velen niet meer te doen is. In het begin vond ik het wel lekker om meer thuis te zijn en bij te kunnen slapen, maar ondertussen heb ook ik het helemaal gehad.

Ik ga mentaal niet altijd even lekker en ik merk dat dat verergert door de lockdown. Als ik lekker druk ben en tussen de mensen ben kan ik mezelf redelijk goed afleiden op dagen dat ik me depri voel en teveel in mijn hoofd zit, maar als ik de hele dag thuis zit te werken in mijn eentje lukt dat nauwelijks. Dan is het eeuwige gepieker niet te stoppen en ga ik me steeds slechter voelen totdat mijn vriend thuiskomt van zijn werk of ik iemand bel om even te praten. Geef mij maar een drukke dag waarbij ik de kans niet krijg om mijn hele leven te overdenken.

Maarrr ik heb ook goed nieuws in deze stomme tijd.. we hebben een auto gekocht! Na jaren iedere dag met de trein reizen was ik een beetje klaar met overvolle treinen en de coronacrisis heeft dat gevoel alleen maar versterkt. Bovendien is mijn huidige werk veel makkelijker te bereiken met de auto dan met het OV. Ik ben ontzettend blij met mijn leuke rode Suzuki waarmee ik zo af en toe naar kantoor kan crossen en waarmee ik weer wat dingen kan ondernemen. Op naar heel veel avonturen, maar eerst nog eventjes braaf wachten op versoepelingen.

2 reacties op “Even bijpraten”

Snap het helemaal! Ik ben (na een wachtrij van zes maanden) eindelijk bij een psycholoog terecht gekomen waar ik het goed mee kan vinden, dus dat is wel mooi! Maar ja, ik kan niet wachten tot de bioscopen weer open gaan!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *