Werkend de zomer door

Vorige zomer zat ik thuis. Net afgestudeerd. Op zoek naar een baan. Vol hoop en enthousiasme, maar ook vol beginnende zorgen. Zou ik snel een baan krijgen? Zou mijn vriend een nieuw contract krijgen? Stel je voor dat we allebei zonder baan zouden komen te zitten. Wat een verschrikking zou dat zijn! Dan konden we onze miniscule studio in Tilburg wel vaarwel zeggen. En dan? Terug naar mijn ouders? Ik heb de liefste ouders ooit, maar behoefte aan terugkeren naar mijn oude nest had ik echt niet.

working

Toe aan vakantie
Wat een contrast met mijn leven nu. Ik geloof bijna niet dat ik pas iets meer dan een jaar geleden afgestudeerd ben. Er is zoveel gebeurd in de tussentijd. Ondertussen is het voor mij de normaalste zaak van de wereld om vijf dagen per week op kantoor door te brengen. Schrijven, schrijven, schrijven dat is wat ik de hele dag doe in mijn functie als redacteur en eindredacteur. Ik ben ontzettend tevreden met mijn werk. Ik doe niets liever dan bezig zijn met taal en ik ben trots op de mooie magazines en andere producten die we samen met een team vol harde werkers in elkaar zetten. Toch merk ik dat ik hard toe ben aan vakantie. Ik ben moe en ik ben toe aan wat zon. Gelukkig staat er nog een mooie vakantie in Sicilië op de planning, maar wel pas half september.

Altijd maar niksen is ook niks
Het is dus nog even doorbikkelen, terwijl de rest van Nederland vakantie heeft. Ik weet natuurlijk ook wel dat ik echt niet de enige ben die deze zomer alleen maar aan het werk is, maar toch is het op het moment steeds erg rustig op straat en in de trein. Dat krijg je in de zomervakantie. Met weemoed denk ik terug aan vorige zomer. Eindeloos uitslapen, iedere week een boek uitlezen, alle tijd om te trainen voor de halve marathon, de ene serie na de andere erdoorheen jagen. Ja, dat zou ik nu ook wel eens willen. Maar dat is nou juist het stomme aan terugkijken op dingen. Je kijkt er met een gekleurde bril naar. Je herinnert je alleen de leuke dingen. Als ik iets meer mijn best doe kan ik me weer alle zorgen voor de geest halen die ik een jaar geleden had. Ik had alle tijd van de wereld, maar die fulltime baan kon me niet snel genoeg komen. Van uitzichtloos niksen word je nu eenmaal niet gelukkig. Wat ik nu eigenlijk wil zeggen? Ik baal misschien als ik alwéér om 6 uur ’s morgens op moet staan en binnen zit als het zonnetje schijnt, maar eigenlijk ben ik heel blij dat ik werk heb en iedere maand genoeg geld verdien om leuk van te leven.

Harde werkers, houd vol (ik weet zeker dat ik niet de enige bent)! Die langverwachte vakantie komt er echt wel aan. Misschien duurt het nog heel wat weken, maar je kunt nu wel al genieten van alle voorpret. Google je bestemming en vergaap je aan alle prachtige foto’s, stippel plannetjes uit en benut alle zonnige weekenden zo goed mogelijk. Zo kom je de zomer ook heus wel door.

Geef een reactie