Tijd om aan de rem te trekken

Ik heb er alweer een weekje werken op zitten, maar daarvoor had ik twee heerlijke weken vakantie. Dat vrije dagen een mens goed doen, merkte ik toen maar weer en ik merkte ook dat ik alweer eens veel te hard gewerkt had en te lang door was gegaan met van alles. Ik ben een harde werker en een echte doorzetter en dat zorgt ervoor dat ik vaak per ongeluk doorga met iets totdat ik helemaal leeg ben. Het eerste weekend wist ik dan ook echt even niet wat ik aan moest met mezelf. Daarna voelde ik me gelukkig weer een stuk beter en ik heb ook ontzettend genoten van mijn vakantie in Sicilië. Ondertussen zit ik weer vol nieuwe energie, maar ik wil voortaan voorkomen dat ik maar door en door ga.

3600e71c70b84838e38891da29ddad17

Het lijkt wel alsof steeds meer mensen een burn-out krijgen. Dat is niet gek als je kijkt naar wat we onszelf vaak allemaal opleggen. Voor de meeste mensen is hun drukke baan hetgeen waardoor ze uitgeput raken. Bij mezelf heb ik meer het idee dat ik mijn energie volledig opmaak door allerlei dingen die ik naast mijn werk wil doen. Op mijn werk kan ik namelijk goed omgaan met de werkdruk en ik heb daar eigenlijk vrijwel nooit stress. Dat is dus niet het probleem bij mij. Het probleem is dat ik na het werk en in het weekend eens wat meer rust moet pakken.

Ik heb de afgelopen maanden hard getraind voor een halve marathon. Verder ben ik begin juni verhuisd en ik ben nog steeds bezig om ons huisje nog knusser en huiselijker te maken. Ook wil ik graag mijn blog bijhouden, veel boeken lezen, leuke plekjes in Den Bosch ontdekken, mijn vrienden vaak genoeg zien, quality time hebben met mijn vriend, gezond eten, meer in shape zijn en zo gaat die lijst maar door en door. Iedere week weer probeerde ik al deze activiteiten in mijn week te proppen. Zo’n schema houd je even vol, maar op een gegeven moment begin je echt tegenzin te krijgen in dingen. Ik had op een gegeven moment totaal geen zin meer in mijn hardlooptrainingen en ik sloeg zo nu en dan een training over. In mijn hoofd wordt zoiets vervolgens een enorm probleem, omdat ik teleurgesteld raak in mezelf.

Zo ging dat steeds vaker met dingen deze zomer. Ik at alweer een halve reep chocolade in één keer, terwijl ik gezonder zou doen. Ik schreef alweer geen blog. Mijn hardlooptraining liep voor geen meter. Met als resultaat: de teleurstellingen stapelden zich op zonder dat ik er zelf erg in had. Toen mijn eerste vakantiedag eenmaal was aangebroken had ik mijn energie zo uitgeput dat ik helemaal nergens meer zin in had en mezelf diep vanbinnen misschien toch wel een beetje een mislukkeling vond. Tijd om eens iets te doen aan al die negativiteit, want zo wilde ik niet doorgaan.

Ik besloot na flink wat nadenken en een goed gesprek met mijn vriend om te stoppen met het constant stellen van doelen voor mezelf. Ik ga gewoon de halve marathon lopen, maar zonder tijdsdoel en daarna is het even gedaan met de doelen. Ik ga weer sporten voor mijn eigen plezier. Gewoon doen waar ik op dat moment zin in heb. Proberen om gezonder te eten, maar dan zonder allerlei regeltjes die ik mezelf opleg. Alleen bloggen wanneer ik inspiratie heb en zin heb om achter mijn computer te kruipen en vooral stoppen met al dat geplan en al die to do-lijstjes. Vanaf nu probeer ik mijn avonden en weekenden daarom zo vrij mogelijk te laten, zodat ik de tijd heb om dingen te doen die op dat moment goed voelen. Dat lijkt te helpen, want ik voel me op dit moment alweer een stuk gemotiveerder en fijner. Zo, dit hele verhaal moest ik even kwijt. Herken je iets van jezelf in dit verhaal? Pas dan goed op jezelf, neem op tijd de rust die je nodig hebt en wees niet zo streng voor jezelf. Weg met al die doelen. Wat is er mis met gewoon doen waar je zin in hebt en plezier hebben in plaats van allerlei enorme prestaties neer te zetten? Het leven is veel te kort om alsmaar teleurgesteld te zijn in jezelf.

2 comments

Geef een reactie