Leven in tijden van Corona

Ik had zoveel plannen voor dit jaar. Na een jaar vol moeilijke dagen zou 2020 helemaal mijn jaar worden. Dat dacht ik aan het begin van dit jaar, maar we weten allemaal dat dat heel anders heeft uitgepakt door Corona. Ik heb een grote streep gezet door de festivals en concerten die ik de komende tijd op de planning had staan en aan een vakantie naar het buitenland plannen waag ik me voorlopig ook nog maar niet zo zonder eigen auto. Verder werk ik momenteel fulltime vanuit thuis en ben ik voor de rest ook heel veel thuis geweest. Het was, en is soms nog steeds, wennen aan deze rustige manier van leven maar misschien was het wel precies wat ik nodig had.

Vanuit huis werken scheelt me zo’n 2 uur reizen per dag en die tijd heb ik voornamelijk gebruikt om meer te slapen. Ik kan me niet eens meer herinneren wanneer ik de laatste keer zo uitgeslapen was als nu. Ik kom gemakkelijker mijn bed uit, ik ben meer gefocust als ik aan het werk ben en ik heb weer energie om allerlei dingen te doen na werk. Zo ben ik weer consequent aan het hardlopen geslagen. Het afgelopen jaar lukte me dat steeds maar niet door tijdgebrek en nu vind ik het juist een heerlijke manier om toch even naar buiten te gaan na een lange werkdag binnen. Ook heb ik gemerkt dat het eigenlijk heel goed voor me is om lekker thuis te rommelen. Series kijken (Persoonlijke aanraders so far: Valeria, Queer Eye en Agent Carter), spelletjes doen met mijn huisgenoten of vriend, boeken lezen, gamen op mijn Nintendo Switch (Animal Crossing!), veel wandelen en knuffelen met het hondje van de huisgenote van mijn vriend, nieuwe recepten proberen.. ik vind het allemaal heel fijn.

Natuurlijk, er zijn ook een hele hoop lastige dingen aan de situatie van de afgelopen tijd. Zo mis ik mijn collega’s bijvoorbeeld enorm. We zien elkaar regelmatig in videomeetings en we proberen contact te houden met elkaar, maar toch is dat niet hetzelfde als samen op kantoor zitten. Ik kan dus niet wachten tot dat weer kan, maar ik ben bang dat dat nog wel even gaat duren. Verder mistte ik mijn vrienden en familie enorm. De meeste van hen wonen buiten Utrecht en ik heb geen auto dus bezoekjes zaten er even niet in. Soms viel me dat best wel zwaar. Je kunt natuurlijk volop Whatsappen en bellen met elkaar, maar dat is het toch niet helemaal voor mij.

Ik ben dan ook hartstikke blij dat ik eindelijk weer eens een paar daagjes bij mijn ouders en broer ben en dat ik vrijdag mijn favoriete nichtje Cheryl weer eens zie. Mijn vriendinnen zie ik binnenkort gelukkig ook weer en ik heb wat leuke uitjes gepland met mijn vriend Niels. Zo heb ik toch weer wat dingen om naar uit te kijken, want daar was ik ondertussen ook wel weer aan toe. Ik ben benieuwd hoe het allemaal gaat lopen vanaf nu en ik hoop natuurlijk enorm dat we alles onder controle blijven houden als land. De rest komt allemaal vanzelf wel weer!

2 reacties

  1. Hรฉ Linda, wat herkenbaar zeg, ik merk inderdaad precies hetzelfde nu ik niet meer 2,5 uur per dag reis โ€“ย veel meer energie en ruimte voor andere dingen, ’s morgens makkelijk m’n bed uit (vaak zonder wekker!) en meer rust om lekker aan te rommelen. Mooi om te lezen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *