It ain’t always easy

Schrijven lijkt altijd zo makkelijk. Gewoon achter je computer gaan zitten en typen maar. Voor je het weet heb je een heel boekwerk bij elkaar. Ja, was het maar zo makkelijk. Een simpel nieuwsberichtje voor de krant gaat me ondertussen wel makkelijk af. Alle belangrijke vragen beantwoorden en hoppa, je stukje is klaar. Bij grotere verhalen wordt het al moeilijk, want in welke volgorde wil je alles vertellen? Is alles logisch? Roept niets vragen op? Maar ook die verhalen worden na een tijdje wat makkelijker om te schrijven.

bron

Maar dan hebben we het nog steeds over journalistieke verhalen. Feiten, verhalen van anderen, het beschrijven van gebeurtenissen. Waar de echte moeilijkheid begint is als je, eigen gedachten op papier wilt zetten óf een verhaal wilt verzinnen. Puur voor jezelf schrijven lukt meestal wel. Van jongs af aan heb ik dagboeken bijgehouden. Schriften vol, zonder problemen. Verhalen schrijven doe ik zelf eigenlijk nooit, maar er zijn genoeg mensen die dat graag doen in hun vrije tijd. Pas als je meer wilt dan dat komen de moeilijkheden. Blogs schrijven die voor heel het internet te lezen zijn, je verhalen aan anderen laten lezen. Dat is eng. Op een of andere manier maakt het je kwetsbaar als je anderen je stukken laten lezen. Het hoeft niet eens over hele intieme dingen te gaan, het is al genoeg dat het jouw eigen woorden zijn. Stel je voor dat iemand daar kritiek op gaat leveren. Al snel komen dan de twijfels. Wat als niemand er iets aan vindt? De meeste mensen laten zich hierdoor tegenhouden en dat vind ik begrijpelijk.

bron

Ik doe nu op school de minor ‘Creatief Schrijven’ en daar moeten we allerlei dingen schrijven en die vervolgens voorlezen in de klas. Altijd komt weer de vraag ‘Wie wil zijn stukje voorlezen?’ en denk maar niet dat ik dan mijn vinger opsteek. Ook ik laat me tegenhouden door mijn eigen twijfels. ‘Wedden dan de andere betere dingen hebben geschreven dan ik’ denk ik dan bij mezelf. Onzin natuurlijk, maar toch denken we dat stuk voor stuk over onszelf. We hebben regelmatig gastlessen van schrijvers en zelfs voor hun is het schrijven niet altijd makkelijk. Ook zij vragen zich tijdens het schrijven vaak genoeg af of er überhaupt wel iemand is die hun boek wil lezen. Iedereen die schrijft kent het probleem dus waarschijnlijk wel. De enige oplossing? Al je moed bij elkaar rapen en gewoon je eigen stukken voorlezen voor anderen. Niet twijfelen, gewoon die blog online zetten waar je al zo lang over twijfelt. Zoveel mogelijk schrijven en heel veel mensen ernaar laten kijken. Misschien dat het dan ooit niet meer eng is. Just give it a try!

Liefs, Linda

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *