Een stukje over de liefde

“Biep biep biep”. Het is half 8 ’s ochtends op een doordeweekse dag en mijn wekker rukt me uit mijn slaap. Naast me klinkt slaperig gegrom. Snel uit met die wekker en nog even tegen Niels aan kruipen aan voor 10 minuutjes knuffelen voordat ik er echt uit moet. Soms slaap ik stiekem nog heel eventjes door, soms hebben we het over wat we gedroomd hebben en vaak genieten we gewoon van dicht tegen elkaar aanliggen in stilte voordat ik mezelf naar de douche dwing. Onze veilige haven in de ochtend voordat het alledaagse leven vol gedoe weer begint. Ik kan me geen betere start van de dag wensen en ik ben zo blij om te kunnen genieten van dit soort ‘kleine’ dingen.

Nooit eerder schreef ik hier een stukje over kriebels in mijn buik, roze wolken, eindeloos verlangen om bij die ene te zijn en het geluk van simpele dingen als hand in hand lopen of de blik van de ander opvangen en precies weten wat hij denkt. Gek eigenlijk, want liefde is wel hetgeen waar ik veel over nadenk en mee bezig ben. Vroeger schreef ik dagboeken vol over stille liefdes, vakantievriendjes, eindeloos geflirt, liefdesverdriet en mijn eerste serieuze relatie maar op een gegeven moment ben ik daar mee opgehouden. Mijn kalverliefdes gingen over in een rustig voortkabbelende stabiele liefde en zo hield het schrijven ook op. Ik plaatste hier stukjes over allerlei dingen die speelden in mijn leven, maar ik voelde nooit de behoefte om daarbij ook iets te schrijven over mijn relatie behalve kort toen het na meer dan 10 jaar stuk liep. Misschien dat dat niet schrijven over mijn gevoelens en er vaak ook niet over nadenken juist ervoor zorgde dat ik veel te laat doorhad wat er niet meer klopte in mijn relatie. Kop in het zand en gewoon doorgaan alsof er niet aan de hand was.

Grappig om te merken dat mijn hart nu met een ‘nieuwe’ verliefdheid juist weer overstroomt van liefde en zin om hierover te schrijven. Ik geniet weer van de liefde en iedereen mag het weten. Net zoals ik dat vroeger had als ik zat te zwijmelen op mijn kleine slaapkamertje met mijn dagboek bij de hand. Ik denk dat het goed is om toch te proberen om hierover te schrijven, ook al is het soms misschien heel cheesy. Zo blijf je alles waarderen en wordt niks vanzelfsprekend. Het is zรณ bijzonder om iemand te vinden waar je nooit genoeg van lijkt te krijgen, dus dat mag gevierd worden. En daar begin ik nรบ mee ๐Ÿ˜‰

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *