De wervelwind die 2019 heet

Poeh, hoe ga ik hier een normaal stukje typen over wat er allemaal gebeurd is sinds ik mijn laatste blogpost schreef? Waar begin je met vertellen als je hele wereld is omgegooid en álles is veranderd? Hoe vat ik al die gevoelens en gedachten samen die rondwaren in mijn hoofd? Gewoon bij het begin beginnen dan maar en dan zien we wel waar we uitkomen.

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen.. 3 maanden geleden verbrak ik mijn relatie met Filip. Een beslissing waar ik eindeloos lang over heb getwijfeld. We waren al meer dan 10 jaar samen. We haalden samen ons diploma van de middelbare school, gingen samen studeren, ontdekten samen het volwassen leven als je gaat werken en we hebben ruim 8 jaar samengewoond. Dat is nogal iets om achter je te laten, maar toch voelde het als de enige juiste keuze voor mij.

Onrust en onvrede
Al een jaar of 3 voelde ik me regelmatig ongelukkig, soms tot het wanhopige aan toe als het wekenlang niet beter werd, en vol onrust. Ik zocht de oorzaak daarvan overal, probeerde vanalles te veranderen, las zelfhulpboek na zelfhulpboek, maar niets hielp. Eerst dacht ik dat het eraan lag dat ik bijna niemand kende in Den Bosch en dus maakte ik fijne nieuwe vriendinnen. Daarna dacht ik dat het aan mijn baan lag en ondertussen heb ik een nieuwe baan die beter bij me past, maar ondanks alles bleef het voelen alsof er iets miste. Pas toen durfde ik eens goed naar mijn relatie te kijken en daar bleek ik toch wel tegen heel veel dingen aan te lopen die gewoon niet meer goed voelden.

Eindeloze twijfels
Filip en ik zijn uit elkaar gegroeid sinds we zijn gaan werken. We kregen minder tijd voor elkaar, gingen steeds minder goed met elkaar praten en vooral elkaar steeds minder goed begrijpen. Niet gek dat het daardoor niet meer kloppend voelde. We probeerden daaraan te werken, maar dat wilde steeds maar niet echt lukken. Tegelijkertijd kreeg ik het afgelopen half jaar beetje bij beetje steeds meer gevoelens voor een goede vriend. Je raadt het al.. die gevoelens zijn wederzijds en dat zorgde alleen maar voor nog meer twijfel en moeilijkheden in mijn hoofd. Want hoe zorg je ervoor dat verliefdheid je niet verblindt en je geen keuze maakt waar je later spijt van krijgt?

Kiezen voor mezelf
Uiteindelijk kwam ik tot de conclusie dat de relatie van Filip en mij helemaal op was. Ook als ik niks voor iemand anders had gevoeld was dat naar mijn idee niet meer te redden. Filip was voor mij meer een vriend geworden en ik had niet het idee dat mijn gevoel daarin ooit nog zou veranderen , ook niet als ik er veel energie en moeite in zou steken. We zaten vast in ongezonde patronen en ik vond het hoog tijd om eens voor mezelf en mijn eigen geluk te kiezen. En dat heb ik gedaan. Soms vraag ik me nog af wat ik in godsnaam gedaan heb, al is dat volgens mij helemaal normaal. Het heeft gewoon wat tijd nodig om overal aan te wennen en dat zal vast allemaal goedkomen. Gelukkig heb ik nu al vaak het gevoel dat deze keuze me allerlei fijne nieuwe mogelijkheden heeft gegeven.

Ohja, met die nieuwe liefde van mij gaat het best wel lekker. En verder werd ik dit jaar ontslagen bij mijn oude baan, vond ik een toffe nieuwe baan, raakte ik een beetje overspannen door alle gedoe en nog veel meer maar daar zal ik meer over vertellen in andere stukjes. That’s it for now!

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *