Blessureleed

Oh, jongens.. het trainen voor de halve marathon ging zo lekker. Ik werkte braaf mijn schema af en tikte afstanden aan die ik nooit voor mogelijk had gehouden. Het kostte me soms best wat moeite en mijn tempo was niet geweldig, maar al met al ging het de goede kant op. Ik was ruim van tevoren klaar voor de Tilburg Ten Miles en de resterende kilometers voor de halve marathon zouden ook wel goed komen. Daar had ik vertrouwen in, maar toen raakte ik zo’n twee weken geleden geblesseerd. Met die blessure loopt ik inmiddels nog steeds te prutsen. Zo frustrerend!

plaatje

Het lijkt alweer een eeuw geleden dat ik zonder moeite liep. Op een zonnige donderdagmorgen wilde ik een rustig loopje doen van 8 kilometer, maar meer dan 5 kilometer haalde ik niet. Opeens kreeg ik steken aan de buitenkant van mijn knie die door trokken naar mijn onderbenen. Hardlopen ging niet meer, wandelen deed ook pijn. De laatste kilometers naar huis heb ik strompelend afgelegd met opeengeklemde kiezen. De trap kwam ik met de grootste moeite op. Vooral het buigen van mijn knie deed ontzettend pijn.

Hoe gaat het nu?
Sindsdien heb ik veel rust genomen, maar ook regelmatig geprobeerd om hard te lopen. De meeste keren liep dat uit op een fiasco en ik besloot dan ook een hele week rust te nemen. De Tilburg Ten Miles zaten er helaas niet in voor mij. Ik had me er ontzettend op verheugd, maar ik kan op dit moment amper 2 kilometer lopen zonder pijn. Laat staan 10 mijl. Ik koos voor rust, zodat ik wel de halve marathon in Eindhoven kan doen. Maar als ik realistisch ben zit die er waarschijnlijk ook niet in.

Deze week dacht ik dat het beter ging. Dinsdag liep ik 3 pijnloze kilometers. Ik plaatste een blije foto op Instagram met de boodschap dat ik vooruitgang boekte, maar gisteren ging het alweer mis. Na 1.5 kilometer kon ik strompelend en met mijn staart tussen mijn benen naar huis. De rest van de dag en zelfs nu nog heb ik een zeurend gevoel in mijn knie. Niet goed. Wat er dan precies aan de hand is? Ik heb een lopersknie opgelopen door overbelasting. Het is een blessure aan de pees die aan de buitenkant van je been van je heup naar je knie loopt.

De enige remedie is genoeg rust nemen. Zolang ik pijn in mijn knie heb tijdens het wandelen mag ik helemaal niet hardlopen, daarna mag ik heel langzaam opbouwen. Maar opbouwen naar 21 kilometer in 1 maand, dat kan ik waarschijnlijk wel vergeten. Zo ontzettend jammer, want ik had zoveel zin in de halve marathon. Ik heb keihard getraind om dit doel te verwezenlijken en nu gooit mijn rotknie roet in het eten. De les die ik hierdoor heb geleerd? Rustiger aan trainen én me niet te vroeg inschrijven voor wedstrijden of op z’n minst kiezen voor een annuleringsverzekering erbij. Je inschrijfgeld krijg je namelijk niet meer terug als je niet mee kunt doen aan een wedstrijd. Weggegooid geld en weggegooide dromen. Ik kan het niet mooier maken. Hopelijk ben ik snel van deze blessure af.

6 comments

  1. Eline says:

    Ah, blessures zijn afschuwelijk. Zo frustrerend dat je conditonieel gezien het allemaal makkelijk aankunt, maar je lijf niet mee werkt. Neem echt die rust, ik heb dat twee jaar geleden niet gedaan en ben nu pas weer op de beterende hand. Succes!

Geef een reactie