Blessureleed en eindeloos bankhangen

Ik omschrijf mezelf graag als hardloopfreak en ik verkondig regelmatig tegen sporthaters dat ze niet weten was ze missen. Misschien moet ik daar maar eens een beetje mee gaan dimmen, want de laatste tijd komt er van dat gesport van mij niet zoveel terecht. Blessures, de griep, verkoudheden die nooit meer over lijken te gaan en een gebrek aan motivatie zorgen ervoor dat ik vaker op de bank blijf hangen dan me lief is. Hopelijk gaat een beetje bloggen me helpen om daar iets aan te doen.

Slappe buikspieren
De laatste keer dat ik hier schreef over sport had ik net de halve marathon van Eindhoven gelopen. Op dat moment kon ik redelijk pijnloos lopen na heel veel bezoekjes aan de fysiotherapeut en oefeningen om mijn rugpijn te verhelpen. Mijn fysio ontdekte dat ik rugpijn kreeg doordat bepaalde delen van mijn buikspieren niet sterk genoeg zijn en doordat ik een holle rug heb. Een paar weken na de halve marathon was ik helemaal pijnvrij door alle behandelingen en dat bleef ook meer dan een half jaar zo. Ik liep destijds gemiddeld 3 keer per week zo’n 5 tot 10 kilometer zonder moeite. Helaas kwam de pijn uiteindelijk toch weer terug. Hup, terug naar de fysio voor wat behandelingen en weer aan de oefeningen en toen ging het al snel beter. Nu heb ik nog steeds af en toe last van mijn rug. Ik weet welke oefeningen ik wekelijks moet doen om hier geen last van te hebben en toch doe ik ze meer niet dan wel. Ik weet dat dat super stom van me is, maar volgens mijn fysio gaat het bij bijna iedereen zo. Op naar poging duizend om wel mijn oefeningen te doen, pff.

Hoe gaat het hardlopen nu dan?
Ehh.. tja, ik loop bijna iedere week wel en daar is alles mee gezegd. Mijn motivatie beleefde een historisch dieptepunt de afgelopen wintermaanden met al dat grijze en koude weer. Het kleine beetje conditie dat ik nog had is als sneeuw voor de zon verdwenen door een weekje griep eind februari. Op dit moment probeer ik weer een beetje op te bouwen naar mijn oude niveau. Terug naar de 5 km binnen een half uur en terug naar iets langere afstanden. Nu gaat dat vooral gepaard met spierpijn op alle mogelijke plekken en heel veel geklaag en gescheld tegen mijn vriend als hij het aandurft om met me mee te gaan lopen. Ik geloof dat ik niet zo’n leuke looppartner ben nu, ahem. Het is een kwestie van doorzetten, want gelukkig bouw je conditie heel snel op. Mijn laatste rondje ging zelfs best lekker. Nog een paar weekjes en dan heb ik m’n mojo volgens mij wel weer terug. Ik ga de komende tijd aan de slag met spierversterkende oefeningen en minstens 2 keer per week hardlopen. Beloofd!

Verder nog iets?
Ja, ik heb nog wel iets leuks te vertellen! Ik ga namelijk al bijna een jaar naar de yogalessen bij een hele leuke yogastudio aan de rand van Den Bosch. Gemiddeld volg ik zo’n 2 keer per week een lesje en dat doet echt wonderen voor mijn spieren (en ook voor de drukte in mijn hoofd trouwens). Mijn hamstrings zijn nog steeds even stijf en van heupopeners krijg ik nog steeds standaard kramp, maar voor de rest ga ik lekker vooruit. Ik kan ondertussen de crowpose zonder face forward op de grond te belanden en ik krijg regelmatig complimetjes van de lerares over mijn boogje bij de brug. Ja, ik ben dus zo’n sukkel geworden die daar blij van wordt. Yoga blijft dus nog wel even deel van mijn sportregime. Zo, nu zijn jullie weer helemaal op de hoogte. Op social media lijkt het alsof iedereen iedere dag fluitend uit bed springt om te gaan sporten. Juist daarom vind ik het belangrijk om ook eens te schrijven over de weken waarin het niet zo gemakkelijk gaat. Geloof me, dat heeft iedereen wel eens. Het is niet erg om daar af en toe aan toe te geven en schaamteloos te luieren. Je kunt nu eenmaal niet iedere week pieken.

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *