Alles is goed

Mijn hele leven doe ik al teveel dingen. Ik wil alles proberen, alles zien, alles weten en overal ‘ja’ op zeggen. Ergens is dat enthousiasme een voordeel, maar het is ook knap lastig als je je rust hard nodig hebt. Zeker als je alles ook nog eens goed wilt doen voor iedereen en de neiging hebt om alle zorgen van de wereld op je rug te nemen. Eindeloos rennen en daarna instorten als ik mijn grenzen weer eens ver voorbij ben lijkt mijn vaste patroon te zijn dat ik nauwelijks kan doorbreken. Dat resulteerde afgelopen zomer in eventjes helemaal niets meer kunnen. Van simpele dingen als boodschappen doen kreeg ik al paniek in mijn hoofd. Gelukkig duurde die periode maar kort en kon ik na twee weken rust alweer beetje bij beetje op gaan bouwen, maar het blijft een proces van vallen en opstaan terwijl ik langzaamaan leer wat goed voor me is. Althans dat hoop ik te leren.

Het is vaak op z’n zachts gezegd niet echt rustig in mijn hoofd. Ik ben perfectionistisch, ik wil er voor iedereen zijn ten koste van mezelf, ik wil dat iedereen me aardig vindt en ik wil ook nog eens goed zijn in allerlei dingen, van m’n werk tot aan sport. Ik weet dat mijn eisen te hoog zijn en dat ik de boel wat vaker gewoon de boel moet laten. Niet alles hoeft perfect en het maakt helemaal niks uit als niet iedereen je mag, maar wat is dat lastig om in dat eigenwijze hoofd van mij te krijgen. Ergens zit er altijd die gedachte dat het toch niet goed genoeg is. Dat ik niet goed genoeg ben. Dat ik meer mijn best moet doen. Lang was ik me maar vaag bewust van dit soort malende gedachtes in mijn hoofd die niet kloppen. Of misschien was ik me er wel bewust van maar nam ik het aan als de waarheid. Als je zulke giftige gedachten gelooft dan ga je ernaar handelen. Dan ga je constant teveel geven aan alles en iedereen terwijl je er maar weinig voor terug krijgt. Dan ga je harder en harder werken om jezelf ervan te overtuigen dat je wél goed genoeg bent. Totdat je opeens helemaal opgebrand bent zoals dat bij mij gebeurde na jarenlang teveel geven.

Het laatste jaar ben ik hard aan het werken eraan om vaker te kiezen wat goed is voor mij. Twee oude vriendschappen sneuvelden daardoor, maar als ik eerlijk ben kostten die vriendschappen me ook alleen maar energie die ik helemaal niet had. Het is goed zo en ik heb er steeds meer vrede mee. Hetzelfde geldt voor mijn vorige relatie. We hebben jarenlang ons best gedaan samen, maar we waren niet meer gelukkig samen. Dat is oké. Zulke dingen gebeuren. Ook daar krijg ik steeds meer vrede mee. Verder is het een kwestie van veel rust nemen zodat er ruimte is voor negatieve gevoelens. En ruimte om de innerlijke strijd te voeren om van die gevoelens af te komen. Het is geen makkelijk of snel proces maar ik heb zo’n gevoel dat ik op deze manier gelukkiger dan ooit word. En soms bij vlagen al ben zelfs. Wat mijn hoofd ook zegt, ik ben wél goed genoeg. Ik doe alles helemaal prima. Alles is goed.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *